Kök Hücreler Gençlik Çeşmesi Değildir (Bilim Kanıtı No. 4)

Terim kök hücre bir pazarlama sorunu var. Artık gençleşme, hücre tedavisi ve bir düğmeye basarak biyolojik yeniden başlatma gibi geliyor.

Gerçek biyoloji daha az spektaküler – ve tam da bu nedenle daha büyüleyici.

Kök hücreler sonsuz gençliğin gizli bir deposu değildir. Vücudumuzun dokuları koruduğu, kullanılmış hücreleri değiştirdiği ve hasarlara tepki verdiği uzmanlaşmış rezervlerdir.

Kök hücrelerin iki temel özelliği vardır:

Kök hücreler kendilerini yenileyebilir. Bölünme sırasında aynı türden yeniden kök hücreler oluşabilir.

Ve kök hücreler öncü hücreler üretebilir; bunlardan bir dokunun uzmanlaşmış hücreleri oluşur – örneğin kan, cilt veya kas hücreleri.[2]

Burada tek bir kök hücre yoktur. Kan oluşturan kök hücreler, cilt, bağırsak veya kastaki kök hücrelerden farklı görevleri yerine getirir. Embriyonik kök hücreler ve yapay olarak yeniden programlanmış iPS hücreleri, erişkin, dokuya özgü kök hücrelerden farklı bir potansiyele sahiptir.

Kök hücreler yalnız çalışmaz. Kök hücreler sözde bir niş ortamında yaşarlar: komşu hücreler, kan damarları, sinyal maddeleri, besinler ve hücre dışı matrisin yapılarından oluşan yerel bir ortam.

Bu ortam, bir kök hücrenin dinlenip dinlenmeyeceğine, bölünüp bölünmeyeceğine ya da yeni hücreler üretip üretmeyeceğine ortaklaşa karar verir. Bu nedenle Yenilenme, asla sadece hücrenin bir özelliği değildir. O, bir sistemin sonucudur.

Yaş ilerledikçe kök hücreler rejeneratif kapasitelerini kaybedebilir. Aynı zamanda çevresi değişir: kronik düşük dereceli enflamasyon, mitokondriyal bozukluklar, değişen hücre iletişimi ve yaşlanmış hücreler kök hücre niş ortamındaki sinyalleri etkiler.

Modern yaşlanma araştırması, kök hücrelerin tükenmesini yaşlanmanın on iki birbiriyle bağlantılı işaretinden biri olarak tanımlar.[3]

Önemli olan "birbiriyle bağlantılı" kelimesidir. Yaşlanma tek bir bozuk anahtardan kaynaklanmaz. Biyolojik olarak olumsuz bir ortamdaki genç bir hücre henüz işlevsel bir gençleşme değildir.

Longevity tıbbında sıklıkla mezenkimal kök hücrelerden, kısaca MSC'lerden söz edilir. Birçok bağlamda daha doğru olan terim ise mezenkimal stromal hücrelerdir.

Bunların olası etkisi bugün sadece yeni dokuya dönüşebilmeleriyle açıklanmaz. Bunun yerine, enflamasyonu, damar işlevini, bağışıklık tepkisini ve onarım süreçlerini etkileyebilen sinyaller ön plandadır.

Tam da bu potansiyel şu anda yaşa bağlı kırılganlık araştırmasında incelenmektedir.

Kök hücreler ve Longevity hakkındaki birçok iddia, hücre kültürüne, hayvan modellerine veya deneyim raporlarına dayanmaktadır. Bu çalışma önemli bir adım daha ileri gitti: Randomize, plasebo kontrollü bir çalışmaydı ve net bir şekilde tanımlanmış klinik bir sorunda birden fazla dozajı inceledi.

Sadece bir laboratuvar değeri değil, günlük yaşama yakın bir fiziksel işlev ölçüldü.

Bu sonuçları ilgili kılar. Ama onları kesin kılmaz.

Katılımcılar sağlıklı değildi, hafif ila orta düzey kırılganlıktan muzdarip idiler. Bu nedenle sonuçlar sağlıklı insanlara kolayca aktarılamaz.

Ne yaşam süresi ne de biyolojik yaş belirteçleri incelendi. Çalışma, Laromestrocelin insanları gençleştirdiğini veya yaşamlarını uzattığını göstermez.

Bu, 148 tedavi edilen katılımcı ve dokuz aylık izlem ile doza bulma amaçlı bir 2b Faz çalışmasıydı. Kurulu bir terapi için daha fazla, daha büyük ve bağımsız çalışmalar ile güvenilir uzun vadeli veriler gereklidir.

Birden fazla yazar, Üretici Longeveron'da çalışmış veya şirketle finansal ilişkilerini açıklamıştır. Bu, verilerin değerini düşürmez, ancak şeffaf bir değerlendirme için bilinmesi gereken bir husustur.[1]

Kök hücre tıbbı temelde gelecek müziği değildir. Kan oluşturan kök hücrelerin nakli, kan ve bağışıklık sistemi hastalıklarının belirli türlerinde onlarca yıldır kullanılmaktadır. Cilt ve kornea için de kurulu rejeneratif uygulamalar vardır.[4]

Bunu genel anti-yaşlanma tekliflerinden açıkça ayırmak gerekir. Normal yaşlanmanın yavaşlatılması için şu anda klinik olarak kurulu bir kök hücre tedavisi yoktur. Birçok uygulama erken çalışmalarda veya temiz kontrollü araştırma dışında pazarlanmaktadır.[4]

Hücrelerin dondurulması biyolojik materyali daha sonraki kullanım için koruyabilir. Ancak otomatik olarak daha sonra etkili bir terapiyi korumaz.

Depolanan hücrelerin bir gün somut bir sağlık yararı sağlayıp sağlamayacağı, hücre türü, çıkarılması, işlenmesi, kalitesi, endikasyonu ve klinik olarak test edilmiş bir uygulamaya bağlıdır.

Kriyokonservasyon bu nedenle teknik bir olasılıktır – daha sonraki gençleşmenin kanıtı değildir.

Belki de belirleyici soru sadece şu değildir: Yeni kök hücreleri vücuda nasıl getiririz?

En az aynı derecede önemli olan: Mevcut kök hücrelerin ve onların niş ortamının işlevini nasıl koruruz? Enflamasyon, metabolizma, hareket, damar sağlığı ve hücre iletişimi onların çalışmasını nasıl etkiler? Ve bir hücre terapisi gerçekten daha hedefli bir müdahaleden daha üstün mü?

Tam da burada rejeneratif tıp önemli bir katkı sağlayabilir. Sonsuz gençlik vaadi olarak değil, işlevi korumak için daha kesin bir tıp olarak.

Kök hücreler vücudumuzun en önemli biyolojik araçlarından biridir. Kök hücreler olmadan birçok doku ne sürekli yenilenebilir ne de hasardan sonra onarılabilir.

Bu rezerv yaşla birlikte azalır. Bilim, bu süreçte hücre, niş, Bağışıklık sistemi ve metabolizmanın nasıl birlikte etkileşime girdiğini anlamaya başlıyor.

Kırılganlık hakkında yeni 2b Faz çalışması cesaret verici bir sinyal sağlar. Daha fazlası değil – ama daha az da değil.